نقش معلم در توسعه خودآگاهی و اعتماد به نفس دانشآموزان
ناهید عباسی تبار/کارشناسی علوم تربیتی ( گرایش مدیریت آموزشی ) دانشگاه آزاد اسلامی واحد محلات
فرشته خالوندی/کارشناسی ارشد رشته تربیت بدنی دانشگاه آزاد شوشتر
چکیده مقاله
نقش معلمان در فرایند رشد و تربیت دانشآموزان بسیار حائز اهمیت است و تأثیرات آنها تنها محدود به تدریس علم نمیشود. معلمان به عنوان مربیان اجتماعی و روانشناختی، نقش بسیار مهمی در شکلگیری شخصیت، رشد اعتماد به نفس و خودآگاهی دانشآموزان ایفا میکنند. خودآگاهی و اعتماد به نفس به عنوان دو مولفه کلیدی در رشد فردی دانشآموزان، تأثیر زیادی بر عملکرد تحصیلی و روانی آنان دارند و معلمان میتوانند از طریق ایجاد محیطی حمایتی و مثبت، این ویژگیها را در دانشآموزان تقویت کنند. نقش معلم در توسعه خودآگاهی و اعتماد به نفس دانشآموزان از اهمیت ویژهای برخوردار است، زیرا این دو مولفه بهطور مستقیم بر رشد فردی، اجتماعی و تحصیلی آنها تأثیر میگذارند. خودآگاهی به توانایی فرد در شناخت ویژگیها، احساسات و نیازهای خود اشاره دارد، در حالی که اعتماد به نفس به توانایی فرد در تصمیمگیری و انجام وظایف با اطمینان و اعتماد به تواناییهای خود مربوط میشود. معلمان به عنوان راهنمایان آموزشی و تربیتی میتوانند از طریق روشهای مختلف تدریس، ارتباطات مؤثر و ایجاد فضایی حمایتی در کلاس، به تقویت این ویژگیها در دانشآموزان کمک کنند. پژوهشهای مختلف نیز نشان دادهاند که معلمان با شناسایی نقاط قوت دانشآموزان و تشویق آنها به تلاشهایشان، میتوانند انگیزه و اعتماد به نفس دانشآموزان را افزایش دهند. در این راستا، بازخوردهای مثبت، تشویقهای معنادار و فراهم آوردن فرصتهایی برای یادگیری و رشد فردی، از جمله اقدامات مهم معلمان به شمار میروند.این مقاله به بررسی و تحلیل نقش معلم در توسعه خودآگاهی و اعتماد به نفس دانشآموزان پرداخته و پیشنهاداتی برای معلمان ارائه میدهد تا بهطور مؤثر در این فرایند نقش ایفا کنند.
واژگان کلیدی: واژگان کلیدی: معلم ،توسعه ،خودآگاهی ، اعتماد به نفس، دانشآموزان
دانلود
کاهش مشکل ناسازگاری دانش آموزان )با مداقه در مطالعه موردی دانش آموزان مقطع ابتدایی مدرسه حقیقت شهرستان گهواره(
بهزاد وفاصفت/پژوهشگر
چکیده مقاله
در سال های 98_99 وقتی در یکی از دبستان های شهرستان گهواره مشغول خدمت بودم با دانش آموزی مواجه شدم ؛ که نه تنها روند آموزش را در کلاس درس دچار اختلال کرده بود بلکه نظم وانضباط مدرسه را برهم زده بود . او دارای اختلالات رفتاری از قبیل شلوغي غير نرمال ، مسخره كردن ديگران، اذيت دادن کردن ديگر دانش آموزان ،حسادت ، بي حوصلگي ،فحش دادن به ديگران ، لجبازي ، تنبلي بود. با توجه به اطلاعات بد ست آمده سوالات زير براي رفع مشكل او در ذهن من ايجاد گرديد:
1- آيا تربيت غلط او، موجب اختلال رفتاري ايشان شده است ؟
2- آيا به خاطر روايط غلط با وی، ايشان دچار خود پنداري منفي از خود شده است؟
3- آيا او دچار كمبود محبت شده است؟
4- آيا او با رفتارهاي خويش مي خواهد د يگران را به خود متوجه سازد؟
5- چه راه حل هايي براي مشكل وجود دارد؟؟
براي گرد آوري اطلاعات روشهاي متعددي وجود داشت؛ با توجه به موضوع پژوهش ، به نظر مي رسید كه باید از چند روش به صورت تركيبي براي جمع آوري اطلاعات استفاده نمایم . در اين پژوهش روشهاي مشاهده ، مشاهده مشاركتي و مصاحبه را انتخاب نمودم. برای کاهش حسادت ، شرکت دادن فرد در گروه و احساس مسئولیت فرد نسبت به گروه باید انجام شود لذا ازوالدین فرد خواسته می شود که بین فرزندان تبعیض قائل نشوند و رفتارشان نسبت به فرد ملایم گردد.برای کاهش پرخاشگری و لج بازی ؛ از والدین دانش آموزخواسته شد که بین فرزندان تبعیض قائل نشوند و با فرزندان خود با ملایمت ومهربانی رفتار کنند و ویژگی های مثبت فرزند خود را با تشویق تقویت نمایند. تا فرزند دچار کمبود محبت نگردد . به نظر می رسد یکی از علتهای اساسی پرخاشگری و لج بازی تبعیض و کمبود محبت بایدبه فرزند خود بر چسب های مثبت بزنند تا کودک باور کند که واقعاً دارای ویژگی های مثبت است .براي كاهش ضعف تحصيلي ، از بين بردن مشكلات عاطفي توسط والدين ومعلم مربوطه ، ايجاد انگيزه ، تقويت ويژگي هاي مثبت ، شكوفايي اعتمادبه نفس كودك ، توجه لازم به كودك ، تغيير نگرش كودك نسبت به خود از جمله عواملي هستندكه مي توانند ضعف تحصيلي دانش آموزرا كاهش دهند.
واژگان کلیدی: واژگان کلیدی: ناسازگاری دانش آموزان، مدرسه حقیقت گهواره، والدین دانش آموزان
دانلود
بررسی کارکرد روش های سخنرانی و مشارکت گروهی در آموزش کتاب ریاضی پایه ی سوم ابتدایی
آیدا منتظریانی/پژوهشگر
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش به روش مشارکت گروهی بر میزان یادگیري دانش آموزان و مقایسه آن با روش آموزش سخنرانی، در دبستان شیما مرادی استان کرمانشاه طراحی و در سال 1402 اجرا گردید. طی یک مطالعه نیمه تجربی، 60 دانش اموز دختر به عنوان نمونه به طور تصادفی انتخاب، و با توجه به سن، وضعیت تحصیلی، معدل و وضعیت اقتصادي خانواده به دو گروه همتا (30 نفر آزمایش و 30 نفر کنترل) تقسیم شدند. ابتدا با استفاده از آزمون 10 سؤالی بر اساس اهداف رفتاري درس، پیش آزمون انجام شد و سپس به گروه آزمایش با روش مشارکت گروهی و به گروه کنترل از طریق سخنرانی، طی دو جلسه ي 45 دقیقه، آموزش داده شد و با همان سؤالات، پس آزمون انجام شد و با آزمون T مورد قضاوت آماري قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد با وجود اینکه هر دو روش آموزش سخنرانی و مشارکت گروهی بر یادگیري دانش آموزان تأثیر مثبت دارد، ولی آموزش به روش مشارکت گروهی نسبت به آموزش از طریق سخنرانی تأثیر بیشتري بر میزان یادگیري دانش آموزان دارد.
واژگان کلیدی: واژگان کلیدی: آموزش، روش سخنرانی، مشارکت، مشارکت گروهی
دانلود